Hevalê Çetîn jî yek ji zarokên xaka pîroz a navbera Firat û Dîcleyê bû. Vê xakê malavanî ji mirovatiyê re kiriye û bûye malzaroka civakbûn ûê navenda jiyanê. Ev xaka pîroz, ne tenê bûye bingeha jiyanê, heman demê bûye warê berxwedana li dijî zilm û hêviya jiyana azad. Ji ber vê jê re tê gotin “warê pêxemberan” û pîroz tê dîtin.
Bir yanı Mem ile Zin sevdası kokarken, diğer yanı Berivan direnişi kokan, Cizre’de anlam bulmuş ve adı PKK aşkı olmuştur. Cizre ki, direngen, savaşkan bir halka sahiptir. Yıllarca sömürüye rağmen dimdik ayakta kalmış ve onurlu mücadelesini yürütmüştür. 2015 ve 2016 şehir direniş savaşlarında da görüldüğü gibi yiğit, mert Mehmet Tunç’la bunu tarihe yazmıştır. Herşeye rağmen davalarına sımsıkı sarılan her bir soykırım sonrası dahada güçlü ayaklanan kahraman bir halktır.
Kürdistan coğrafyası, özelde de bu coğrafya üzerinde yaşayan Kürt toplumu için her bir ayın ayrı bir anlamı vardır. Hangi ayına bakarsanız bakın, bir yerlerinde bir şekilde Kürdün acısını, özlemlerini, sevinçlerini, gözyaşlarını ve daha birçok gerçekliği görürsünüz. Ama bazı aylar vardır ki başka aylarda görülmeyen birçok şey barındırır içerisinde.
OMBAZAMIN, ez tora se wena, Çena Rindiki, Zerene mın dejena.
Zalimin zulmüne boyun eğmeyen asi ruhlu yoldaşımız, komutanımız Armanc. Ne mutlu bu dağlara, bu topraklara, bu halka ve biz kadınlara ki senin gibi onurlu savaşçıları, militanları, öncülerini yani aşk ve özgürlük tanrıçalarını tanıdık. Nice onurlu, yiğit kadınları, erkekleri tanıdık.
Zaman gelir geçer önemli olan arkanda bıraktıklarındır. Çünkü insan arkasından bıraktıklarıyla kendi yaşamını anlatır. İnan ki, arkanda sağlam bir duruş, örnek alınacak bir yoldaşlığı bıraktın. İnsan belki birlikte yaşadıkları zamanın kıymetini fazla bilmese de sonradan çok iyi anlıyor. Sen yaşadığın zamanda bile yerini belli ettirendin. Şehadetin bir iz olarak kaldı, bunun için hiç unutulmayacaksın.
Henüz öğrenciyken Halep’te 1988 yılında partiyi tanıdım. 92 yılında da partiye katıldım. 1994 sonlarında savaş alanına geldim. Haftanin, Kandil, Zap, Xınere, Xakurke, Metina alanlarında kaldım yaklaşık olarak on iki yıl geçti. Gerçekten de zorlu süreçlerdi ve örgüt için tarihi yıllardı, elbette benim için de tarihi yıllardı. Ne bir kere daha geri gelir ne de tekrar yaşanabilir.
1979 Mardin Midyat doğumluyum. 1997 sonlarında gerillaya katıldım. 3 yıl okumuşum. Yurtsever bir ailedenim. Tarihe olan ilgim nedeniye aslında ilk katıldığımda adımı Dirok koymuştum fakat Agirin arkadaşın şehadetinden sonra anısını yaşatmak için adını aldım. Aslında şehit bir arkadaşın adını kaldırmak ve taşımaya, layık olmaya çalışmak benim için hem çok zor hem de çok ağır... Layık olmaya çalışacak, şehitlerin izinden yürüyeceğim.
Zamanın akışındaki ahengin içinde yaşamı anlamlı kılabilmenin çabasına giriştiğimiz fırtınalı kavgalarımıza , sevdalı türkülerimize , aşklı yolculuklarımıza ne çok şey sığdırırız. Biriktiririz tüm yaşanmışlıkları ömür zulamızda , her anını unutmamak için beynimize ve yüreğimize nakşederiz . Her yaşanmışlık bir film şeridi gibi gözlerimizin önünde canlanıverir.
Bir Sorxwin vardı. Dersim dağlarının bağrında Botanlı. Bir Sorxwin vardı Dersim dağlarının koynunda. Küçük şair. Bir Sorxwin vardı Dersim dağlarının zirvesinde gerilla. Silahı omzunda küçük filozof. Parlayan gözlerinde şimşek çakışlı bir kız. Hiç konuşmaz rüzgarlarla türkü söylerdi. Hiç konuşmaz kuşların kanatlarında hayaller kurardı.
Ji bo azadiya Rêber Apo pratîkeke têrker pêwîst dike ji ber vê yekê em weke milîtanên Rêbertî bi sekna Apoyî dikarin dijmin bi bin bixin û tola hezaran salan jê bigrin. Emê bi çalakiyên xwe ji tevahiya cîhanê re bidin nişandan ku em bê Rêbertî nikarin jiyan bikin û ji bo ewlehiya Rêbertî emê heta dawî berxwebidin.
