Mazlum arkadaş Azeri bir yoldştı. Xoy tarafında katılmıştı. 2006 yılında gerilla saflarına katılmıştı. Ve ben onu Xaxurke’de tanımıştım. Çok fazla birlikte kalmamıştık.
İlk yıllarında dil sorunlarından dolayı zorlanmaları vardı. Uyum sorunları da yer yer çıkıyordu. Ve belki bunlar doğaldı. Başka bir ulustan bir yoldaş olarak saflara katılmak belki de zorlanmalarını manalı kılar. Anlaşılırdır da.
Yücel yoldaş 1999 yılında Amed Eyaletinde gerillaya katılır. Katıldıktan kısa bir süre sonra gerillanın güneye çekilmesinden kaynaklı soran alanına geçer.
Sorarlarsa seni
Söyle ne diyeyim
Kayıpmı uzakmı
Yoksa yüreğimi söküp göstersem mi?
Hevala Şîlan, ji Tetwanê ye. Di temenê biçûk de partiyê dinase. Hê di temenê wê yên zaroktiyê de li herêma wan şahadeta rêheval Gurbet Aydin diqewime.
Adanmanın sınırı yoktur. Her şey sende gizlidir. Anlam yüklü bir ışık tanesi yükselir yerden göğe, kaynağına dönmek ister. Yol devam eder, sınırı yoktur. Dağların ardında başka dağlar vardır. Başka sular, ovalar. Her biri bir güzelliktir, ayrı demlerdeki manzaralar…
Baykuş sesi gecede sığınak bulur.
Karanın büyüsünde fesat!
Huzursuz ruhların çoğalan sesi
Baykuş sesinde yurt bulur
Erê rêhevalê min, fermandarê min nizanim ji ku derê destpê bikim. Ji hevaliya te, ji dilnizmiya te, ji fedakariya te yan jî kîna te ya li himber dijmin, an jî eşqa te ya rojê, yan jî girêdana te ya bi çiyan a bi welat...
Belê heval Nûda, gelo destan bi nivîsandinê tên nivîsandin? Li ser wê difikirim. Her çiqas were nivîsandin wê destan baş nikaribe xwe îfade bike.
Hepimiz karanlık çağlardan, karanlık kentlerden, kör, sağır ve dilsiz bir yaşamdan kopup geldik. Gördüğümüz veya gördüğümüzü sandığımız dağların doruklarındaki bir ateş kıvılcımıydı sadece. I
Di xeta rêheval Zîlan de, bi hest, moral û coşa ku em ji şagirtiya wê ya layiqê wê ya têkoşeriyê mirov di asteke mezin de diponijîne. Ev jî rastiyek e ku azwerî û biryardariya rêhevalên ku di riya Rêbertî û şehîdan de dimeşin nirxên me yên bilind pêk tînin.
